Voorliefdes

Tot in mijn kleding kom je ze tegen, een specifiek palet: de kleuren zeegroen, poedergeel, oudroze en dat vaak met een knal-accent. En ik houd van majestueuze bomen, schepen – van die grote, zeilend erfgoed, reuzenrad.

Voorliefdes; dingen waar je als een blije hond op aanslaat, waar je warm voor loopt, kortom, dingen waar je ‘iets mee hebt’. Voorliefdes, ze lijken uit je tenen te komen, of hoe dan ook, je nam ze op éen of andere manier met je mee. Ja, kijkend naar de kleuren, reuzenraden, schepen en bomen – het is voor mij min of meer aanwijsbaar waar ik de geest voor ze kreeg.

Mijn voorliefdes, ik kom ze éen voor éen weer tegen. En elke keer begrijp ik beter wat ze voor mij doen. Elk op hun eigen manier belichamen ze mijn ideeën, genoegens of creatieve doelen; ze herinneren mij eraan.

En als ik ze zie, dan zie ik ze vóór me. Ze kijken mij aan met neutrale blik, of is het met een sprankje verwachting – ziet ze me? Wat gaat ze doen? En dan denk ik, een beetje anticiperend, ja, daar heb je er weer zo-een. Inderdaad, wat moet ik ermee, wat ga ik doen? Er op reageren, er een foto van maken, ga ik er op af? Moet ik er een woordje aan besteden, een biggel-traan, een gulle lach?

Zo liggen voorliefdes vóór je, ze schijnen je tegemoet. Je ziet ze, je herkent ze als ‘ding’ waar je iets mee hebt. En om iets te kunnen herkennen moest er toch ergens al iets van zijn? Misschien, dacht ik, zíjn ze al eens uit iemand’s tenen gekomen, de tenen van deze of gene die deze route vóór mij ging!

Mijn voorliefdes, ik kom ze éen voor éen weer tegen en dit is hoe het gaat: telkens als ik ze weer tegenkom herken ik ze beter; begrijp ik iets beter wat ik met ze moet. Als ze mij dan nog wat te melden lijken te hebben, mogen ze van mij weer een rondje mee. …Worden het daarmee kruimels die ik zelf op de weg aan het strooien ben?

Misschien héb ik de route in zekere zin al eerder gelopen. Met de vele soortgelijke genoegens, doelen, ideeën, ja, zelfs valkuilen op mijn pad, kwamen mijn voorliefdes toch echt uit mijn eigen tenen en ben ík de kruimelstrooier in wiens voetsporen ik treed. Next stop: reuzenrad?