Verliefd op de zin

Op wellnessweekend met m’n mattie Mattia. Tegenover mij aan het ontbijt zit zij zich zorgen te maken dat ze alleen zal overblijven. Een kort verhaal.

Ik luister met aandacht, maar vind eigenlijk dat er op dit moment niet zoveel te klagen valt, hier in het zonnetje. ‘Dan is het maar goed dat je nu niet hopeloos verliefd bent,’ zeg ik. Ze kijkt me vragend aan. ‘Ja, anders had je hier nu helemáál weg zitten kwijnen.’ Ze kan er een beetje om lachen.
Aan het tafeltje achter Mattia wordt meegeluisterd door twee dames in ochtendjas.
‘Verliefd worden,’ zeg ik, ‘daar begint alles.’
Tegenover mij zou dit hebben kunnen landen met de zoveelste zucht, ja, het kan altijd nog slechter.
Maar nee. Tegenover mij breekt de zon door. Alsof er iemand zojuist een toverwoord heeft gezegd. Mattia strijkt door haar korte, knalrood geverfde haar en er verschijnt een lachje op haar getuite lipjes, die ze al gestift heeft. ‘Dan is dát wat ik nu wil!’ zegt ze. Zij was op slag verliefd. Verliefd op de zin om verliefd te worden.

De reden dat de twee dames aan het tafeltje verderop zich met onze conversatie beginnen te bemoeien, blijkt te zijn, dat zij een goede tekst voor op een trouwkaart zoeken. Een mooie kaart voor de trouwerij van een ‘kennisje’, waar zij -hè wat vervelend- niet bij kunnen zijn.
Tja, wat zet je op zo’n kaart? Ze zijn zó slecht in teksten verzinnen!
…Dus nu kijken zij hoopvol naar mij.

In de zondagmorgen-gezelligheid grijp ik het Sinterklaasrijm aan als voorzetje. ‘Wij zouden wel een tekst willen schenken…’ begin ik theatraal, ‘…die ons allen hier bijeen aan iets moois zou doen denken.’
De blonde badjas lacht; in haar nopjes. Het begint gelijk al ergens op te lijken! (Al vind ik het echt weer iets voor mij, om bij zo’n gelegenheid vooral op het ‘denken’ uit te komen.)
‘O nee, doe maar niet dat ‘doen denken’, dat lijkt teveel op ‘doem-denken,’ zeg ik. Mattia kijkt geamuseerd. En de andere badjas vult mij al aan ‘ …en, het hangt toch ook helemaal niet op rijm!’
Kijk, je zóu ook je voordeel kunnen doen met andermans teksten, dacht ik.
‘Weet je wat,’ zeg ik, ‘bedenk het dan zelf.’

***

Door Iris Droog | Verhaal opgetekend van integraal gedroomde scène.